मूक वदनी शब्द देऊनी

 मूक वदनी शब्द देऊनी,बोलते केलेस तू

बोधरुपी अमृताचे, ज्ञानद्रव दिधलेस तू ।।

शब्द जिव्ही अर्थ दिधला, शब्दब्रम्ह साकारले

शब्दब्रम्ही प्राण फुंकूनी, चेतनी आलास तू  ।।

जाणीवाही तूच दिधल्या, मानसीच्या सागराला

करूणमूर्ती होऊनिया, जीवनी आलास तू ।।

भावनेचे हेलकावे, थोपवूनी अंतरी

नामरूपी दोर टाकुनी, तारले भवसागरी ।।

जीवनाला अर्थ दिधला, कर्म धर्म नी मोक्ष तू

साधकाच्या आर्ततेला, साद देशी सिद्ध तू ।।

देहरूपे मर्त्यलोकी, आणूनी दावीयले

नामरूपी निर्झराचे, स्नान तू घडवियले ।।

नामदाता अन विधाता, कर्म तू निष्कर्म तू

बाह्य आणि अंतरी तू, सर्व तू सर्वत्र तू ।।

श्वास हा नामात बुडूनि, रंगवितो चित्र हे

प्रकटला चित्रामधुनी, अंतरंगी एक तू ।।

कोण मी अन कोण तू, सांगा कसे मी ओळखू

दर्पणि या रूप त्याचे, तोच मी अन मीच तू ।।