ज्ञानोबा माऊली

दुरितांचे तीमिर जावो, प्रार्थना करते माझी माऊली,

जो जे वांछील तो ते लाहो, म्हणते माझी माऊली.

अज्ञानी मानवांची भिंत, ज्ञानाने चालवते माझी माऊली,

साऱ्या विश्वाचे कल्याण, इच्छिते माझी माऊली.

षडरिपुंच्या तिमिरात, पूर्णीमेचा चंद्रमा होते माझी माऊली,

द्वेषाच्या विषसागरात, अमृत कलश होते माझी माऊली.

अहंकाराच्या रेड्याला, विनम्र करते माझी माऊली,

दंभाच्या राक्षसाला, प्रासादिक करते माझी माऊली.

माऊली व्यापून आहे, साक्षरुपी चराचरी,

तिजविण रिते स्थान, नाही या भुवनांतरी.

सचिन श्रीकांत भिडे